سخن هم‌جوارى و مقايسه آن با خون شهيدانى است كه در راه عدالت و آزادى و جهاد با پليدى و فساد خود را فدا كرده‌اند . دين و زندگى با قطع و جزم بر اين باورم كه هدف از دين ، چه عقايد و چه شريعت اسلامى ، بهبود زندگى و سازمان‌دهى و هدايت آن به سوى وضعيتى بهتر و برتر است و هر جا مصلحتى وجود دارد ، شريعت به آن سوى مىرود و تفاوتى نمىكند كه آن مصلحت ، عمومى و يا فردى باشد ؛ البته به شرطى كه از محدوده حلال و حرام خدا خارج نگردد . بنابراين در تمام نوشته‌هاى خود ، به مشكلات و خواسته‌هاى عموم مردم پرداختم و به همين خاطر مورد سرزنش برخى از عالمان و مدعيان علم قرار گرفتم . بد نيست به مناسبت موضوع به اين امر اشاره شود كه اگر مساجد و كليساها به راستى خواسته‌هاى مردم را برآورده مىساختند ، مورد اقبال و توجه آنان قرار مىگرفتند . بديهى است كه دين خداوند ، به هر آن چه كه خير و صلاح آدمى در آن باشد ، اذعان كرده و از آن استقبال مىكند . سفارش و ترغيب اسلام به جهاد و مبارزه با ستمگران و متجاوزان ، در راستاى منفعت آسيب‌ديدگان و مستضعفان است . خداوند متعال مىفرمايد : « چرا در راه خدا و در راه ( آزادسازى ) مردان و زنان و كودكان مستضعف كارزار نمىكنيد ؟ » « 1 » امام على عليه السّلام نيز مىگويد : « . . . و اگر نبود پيمانى كه خداوند تبارك و تعالى از عالمان و دانشمندان گرفته تا راضى نشوند بر سيرى ظالم و گرسنه ماندن

--> ( 1 ) . وَ ما لَكُمْ لا تُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ نساء / 4 : 75 .